يكى از عوامل مؤثر اصلاح اعمال، و اصلاح اعمال، سبب آمرزش گناهان است، چرا كه: إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ: «اعمال نيك، گناهان را از بين مى‌برند». «١»
علماى اخلاق گفته‌اند: زبان، پر بركت‌ترين عضو بدن، و مؤثرترين وسيله طاعت و هدايت و اصلاح است، و در عين حال، خطرناكترين و پر گناهترين عضو بدن محسوب مى‌شود، تا آنجا كه بيش از سى گناه كبيره، از همين عضو كوچك صادر مى‌گردد. «٢»
در حديثى از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: لايَسْتَقِيمُ إِيمَانُ عَبْدٍ حَتّى‌ يَسْتَقِيمَ قَلْبُهُ وَ لايَسْتَقِيمُ قَلْبُهُ حَتّى‌ يَسْتَقِيمَ لِسَانُهُ: «ايمان هيچ بنده‌اى از بندگان خدا به راستى نمى‌گرايد، مگر اين كه قلبش مستقيم گردد، و قلبش مستقيم نمى‌شود مگر اين كه زبانش درست شود». «٣»
جالب اين كه: در حديث ديگرى از امام سجاد عليه السلام آمده است: «زبان هر انسانى همه روزه صبحگاهان از اعضاى ديگر احوالپرسى مى‌كند و مى‌گويد:
كَيْفَ أَصْبَحْتُمْ؟!: «چگونه صبح كرديد»؟ (حال شما چطور است؟).
همه آنها در پاسخ اين اظهار محبت زبان، مى‌گويند: بِخَيْرٍ انْ تَرَكْتَنا: «حال ما