تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٧
١- ملحفه (چادر) و پارچه بزرگى كه، از روسرى بلندتر است و سر و گردن و سينهها را مىپوشاند.
٢- مقنعه و خمار (روسرى).
٣- پيراهن گشاد. «١»
گرچه، اين معانى با هم متفاوتند، ولى قدر مشترك همه آنها اين است كه:
بدن را به وسيله آن بپوشاند (ضمناً بايد توجه داشت «جلباب» به كسر و فتح جيم هر دو قرائت مىشود).
اما بيشتر به نظر مىرسد: منظور پوششى است كه از روسرى بزرگتر و از چادر كوچكتر است، چنان كه نويسنده «لسان العرب» روى آن تكيه كرده است.
و منظور از «يُدْنِيْنَ» (نزديك كنند) اين است كه: زنان «جلباب» را به بدن خويش نزديك سازند، تا درست آنها را محفوظ دارد، نه اين كه آن را آزاد بگذارند، به طورى كه گاه و بىگاه كنار رود، و بدن آشكار گردد، و به تعبير ساده خودمان، لباس خود را جمع و جور كنند.
اما اين كه: بعضى خواستهاند، از اين جمله استفاده كنند كه: صورت را نيز بايد پوشانيد، هيچ دلالتى بر اين معنى ندارد و كمتر كسى از مفسران پوشاندن صورت را در مفهوم آيه داخل دانسته است. «٢»
به هر حال، از اين آيه استفاده مىشود كه: حكم «حجاب و پوشش» براى زنان آزاد، قبل از اين زمان نازل شده بود، ولى بعضى روى سادهانديشى درست مراقب آن نبودند، آيه فوق تأكيد مىكند كه در رعايت آن دقيق باشند.
و از آنجا كه نزول اين حكم، جمعى از زنان با ايمان را نسبت به گذشته