تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٧
بايد چگونه باشد»؟
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود بگو: «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ عَلى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيْدٌ مَجِيدٌ، اللَّهُمَّ بارِكَ عَلى مُحَمَّدٍ وَ عَلى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بارَكْتَ عَلى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيْدٌ مَجِيدٌ».
نامبرده (نويسنده تفسير درّ المنثور) علاوه بر حديث فوق، هيجده حديث ديگر نقل كرده، كه در همگى تصريح شده: «آل محمّد» را بايد به هنگام صلوات ذكر كرد.
اين احاديث را از كتب معروف و مشهور اهل سنت از گروهى از صحابه از جمله «ابن عباس» و «طلحه» و «ابو سعيد خدرى» و «ابو هريره» و «ابو مسعود انصارى» و «بريده» و «ابن مسعود» و «كعب بن عجره» و اميرمؤمنان على عليه السلام نقل كرده است. «١»
در «صحيح بخارى» كه معروفترين منابع حديث برادران اهل سنت است روايات متعددى در اين زمينه نقل شده كه علاقمندان به توضيح بيشتر، مىتوانند به متن خود كتاب مراجعه كنند. «٢»
در «صحيح مسلم» نيز دو روايت در اين زمينه آمده است. «٣»
عجب اين كه: در همين كتاب، با اين كه در اين دو حديث چند بار «محمّد و آل محمّد» با هم ذكر شده، باز عنوانى را كه براى باب انتخاب كرده: «بابُ الصَّلاةِ عَلَى النَّبِىّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ سَلَّمَ» (بدون ذكر آل) است!!
اين نكته نيز قابل توجه است كه: در بعضى از روايات اهل سنت و بسيارى از روايات شيعه، حتى كلمه «على» ميان «محمّد» و «آل محمّد» جدائى