عدم ايذاء او آمده در آيات مورد بحث، نخست، سخن از علاقه خاص خداوند و فرشتگان، نسبت به پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌گويد، و بعد، در اين زمينه دستور به مؤمنان مى‌دهد، و سپس عواقب دردناك و شوم آزار دهندگان پيامبر صلى الله عليه و آله را مطرح مى‌سازد، و در آخرين مرحله، گناه بزرگ كسانى را كه از طريق تهمت، مؤمنان را ايذاء كنند، بازگو مى‌كند.
نخست، مى‌فرمايد: «خداوند و فرشتگانش بر پيامبر رحمت و درود مى‌فرستند» «إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ».
مقام پيامبر صلى الله عليه و آله آن قدر والا است كه، آفريدگار عالم هستى، و تمام فرشتگانى كه تدبير اين جهان به فرمان حق، بر عهده آنها گذارده شده است، بر او درود مى‌فرستند، اكنون كه چنين است، شما نيز با اين پيامِ جهان هستى هماهنگ شويد، «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! بر او درود بفرستيد و سلام بگوئيد و در برابر فرمان او تسليم باشيد» «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً».
او يك گوهر گران‌قدر عالم آفرينش است، و اگر به لطف الهى در دسترس شما قرار گرفته، مبادا ارزانش بشمريد، مبادا ارج و مقام او را در پيشگاه پروردگار و در نزد فرشتگانِ همه آسمانها فراموش كنيد، او يك انسان است و از ميان شما برخاسته، ولى نه يك انسان عادى، كسى است كه يك جهان در وجودش خلاصه شده است.
نكته‌ها:
١- «صلات» و «صلوات» كه جمع آن است، هر گاه به خدا نسبت داده شود، به معنى فرستادن رحمت است، و هر گاه به فرشتگان و مؤمنان منسوب