در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: هَلَكَ امْرُؤٌ إِحْتَقَرَ لِأَخِيهِ مَا يَحْضُرُهُ وَ هَلَكَ امْرُؤٌ احْتَقَرَ لِأَخِيهِ مَا قَدَّمَ إِلَيْهِ:
«ميزبانى كه آنچه را براى برادرش آماده ساخته كوچك بشمرد هلاك (و گمراه) شده است، همچنين ميهمانى كه آنچه را كه نزد او حاضر كرده‌اند كوچك بشمرد گمراه است»!. «١»
اسلام به قدرى در گرامى داشتن ميهمان، مو شكاف است كه مى‌گويد: «به هنگامى كه ميهمان وارد مى‌شود، به او كمك كنيد اما براى رفتن از منزل، به او كمك نكنيد مبادا تصور شود، مايل به رفتن او هستيد»!. «٢»
***
٤- وظايف ميهمان
هميشه مسئوليتها جنبه متقابل دارد، يعنى همان گونه كه ميزبان وظايف مهمى در برابر ميهمان دارد، در جهت مقابل نيز ميهمان وظايف قابل ملاحظه‌اى دارد.
علاوه بر آنچه در احاديث بالا ذكر شد، ميهمان موظف است، آنچه را صاحب‌خانه در مورد منزلش، پيشنهاد مى‌كند، انجام دهد، فى المثل، هر جا را براى نشستن پيشنهاد مى‌كند، بپذيرد.
امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمْ عَلَى أَخِيهِ فِي رَحْلِهِ فَلْيَقْعُدْ حَيْثُ يَأْمُرُهُ صَاحِبُ الرَّحْلِ، فَإِنَّ صَاحِبَ الرَّحْلِ أَعْرَفُ بِعَوْرَةِ بَيْتِهِ مِنَ الدَّاخِلِ عَلَيْهِ:
«هنگامى كه يكى از شما وارد منزلگاه برادر مسلمانش مى‌شود، هر جا به او پيشنهاد مى‌كند، بنشيند؛ چرا كه صاحب منزل، به وضع منزل خود، و آن