در اينجا سؤالى پيش مى‌آيد كه: چگونه خداوند همسران پيامبر صلى الله عليه و آله را كه بعضى به هنگام وفات او، نسبتاً جوان بودند از حق انتخاب همسر محروم ساخته است؟
پاسخ اين سؤال با توجه به فلسفه اين تحريم روشن است؛ زيرا:
اولًا- چنان كه از شأن نزول آيه دانستيم، بعضى به عنوان انتقام‌جوئى و توهين به ساحت مقدس پيامبر صلى الله عليه و آله، چنين تصميمى را گرفته بودند، و از اين راه مى‌خواستند ضربه‌اى بر حيثيت آن حضرت وارد كنند.
ثانياً- اگر اين مسأله مجاز بود، جمعى به عنوان اين كه همسر پيامبر صلى الله عليه و آله را بعد از او در اختيار خود گرفته‌اند، ممكن بود اين كار را وسيله سوء استفاده قرار دهند، و به اين بهانه موقعيت اجتماعى براى خويش دست و پا كنند، و يا به عنوان اين كه آگاهى خاص از درون خانه پيامبر صلى الله عليه و آله و تعليمات و مكتب او دارند، به تحريف اسلام پردازند، و يا منافقين مطالبى را از اين طريق در ميان مردم نشر دهند كه مخالف مقام پيامبر صلى الله عليه و آله باشد (دقت كنيد).
اين خطر هنگامى ملموس‌تر مى‌شود كه بدانيم: گروهى خود را براى اين كار آماده ساخته بودند، بعضى آن را به زبان آورده، و بعضى شايد تنها در دل داشتند.
از جمله كسانى را كه بعضى از مفسران اهل سنت در اينجا نام برده‌اند «طلحه» است. «١»
خداوندى كه بر اسرار نهان و آشكار آگاه است، براى بر هم زدن اين توطئه زشت، يك حكم قاطع صادر فرمود، و جلو اين امور را به كلى گرفت، و براى تحكيم پايه‌هاى آن، به همسران پيامبر صلى الله عليه و آله لقب «ام المؤمنين» داد، تا بدانند