دستور داده شد: از پشت پرده يا پشت در بگيرند.
نكته‌اى كه در اينجا بايد مورد توجه قرار گيرد، اين است كه منظور از «حجاب» در اين آيه پوشش زنان نيست، بلكه حكمى اضافه بر آن است كه مخصوص همسران پيامبر صلى الله عليه و آله بوده و آن اين كه:
مردم موظف بودند به خاطر شرائط خاص همسران پيامبر صلى الله عليه و آله هرگاه مى‌خواهند چيزى از آنان بگيرند از پشت پرده باشد، و آنها حتى با پوشش اسلامى در برابر مردم در اين گونه موارد ظاهر نشوند، البته اين حكم، درباره زنان ديگر وارد نشده، و در آنها تنها رعايت پوشش كافى است.
شاهد اين سخن آن كه: كلمه «حجاب» هر چند در استعمالهاى روزمره به معنى پوشش زن به كار مى‌رود، ولى در لغت چنين مفهومى را ندارد، و نه در تعبيرات فقهاى ما.
«حجاب» در لغت به معنى چيزى است كه در ميان دو شى‌ء حائل مى‌شود «١» به همين جهت، پرده‌اى كه در ميان امعاء و قلب و ريه كشيده شده «حجاب حاجز» ناميده مى‌شود.
در قرآن مجيد نيز اين كلمه، همه جا به معنى پرده يا حائل به كار رفته است، مانند آيه ٤٥ سوره «اسراء»: جَعَلْنا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ الَّذِينَ لايُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً: «ما در ميان تو و كسانى كه ايمان به آخرت نمى‌آورند پرده پوشيده‌اى قرار داده‌ايم».
در آيه ٣٢ سوره «ص» نيز مى‌خوانيم: حَتَّى تَوارَتْ بِالْحِجابِ: «تا موقعى كه خورشيد در پشت پرده افق پنهان شد».
و در آيه ٥١ سوره «شورى‌» آمده است: وَ ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلَّا