قرائن زيادى، در دست داريم كه: نشان مى‌دهد ازدواجهاى پيامبر صلى الله عليه و آله لااقل در بسيارى از موارد، جنبه سياسى داشته است.
و بعضى ازدواجهاى او مانند ازدواج با «زينب»، براى شكستن سنت جاهلى بوده، كه شرح آن را ذيل آيه ٣٧ همين سوره بيان كرديم.
بعضى ديگر، براى كاستن از عداوت، يا طرح دوستى و جلب محبت اشخاص و يا اقوام متعصب و لجوج بوده است.
روشن است، كسى كه در سن ٢٥ سالگى كه، عنفوان جوانى او بوده با زن بيوه چهل ساله‌اى ازدواج مى‌كند، و تا ٥٣ سالگى تنها به همين يك زن بيوه قناعت مى‌نمايد، و به اين ترتيب، دوران جوانى خود را پشت سر گذاشته، و به سن كهولت مى‌رسد، و بعد به ازدواجهاى متعددى دست مى‌زند، حتماً دليل و فلسفه‌اى دارد، و با هيچ حسابى آن را نمى‌توان به انگيزه‌هاى علاقه جنسى پيوند داد.
زيرا با اين كه مسأله ازدواج متعدد در ميان عرب در آن روز، بسيار ساده و عادى بوده و حتى گاهى همسر اول به خواستگارى همسر دوم مى‌رفته، و هيچگونه محدوديتى براى گرفتن همسر قائل نبودند، براى پيامبر صلى الله عليه و آله ازدواجهاى متعدد در سنين جوانى نه مانع اجتماعى داشت، و نه شرائط سنگين مالى، و نه كمترين نقصى محسوب مى‌شد.
جالب اين كه: در تواريخ آمده است پيامبر صلى الله عليه و آله تنها با يك زن «باكره ازدواج كرد و او «عايشه» بود، بقيه همسران او، همه زنان بيوه بودند كه طبعاً نمى‌توانستند از جنبه‌هاى جنسى چندان تمايل كسى را برانگيزند. «١»
حتى در بعضى از تواريخ، مى‌خوانيم: پيامبر صلى الله عليه و آله با زنان متعددى ازدواج