در اين كه: مقدار اين «هديه» چه اندازه بايد باشد؟ قرآن مجيد در سوره «بقره» آن را اجمالًا بيان كرده و فرموده است: مَتاعاً بِالْمَعْرُوفِ: «هديه‌اى مناسب و متعارف». «١»
و باز در همان آيه مى‌گويد: عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَ عَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ: «آن كس كه توانائى دارد به اندازه توانائيش و آن كس كه تنگدست است به اندازه خودش».
بنابراين، اگر در روايات اسلامى مواردى از قبيل خانه، خادم، لباس، و مانند آن ذكر شده، بيان مصداقهائى از اين كلى است كه بر حسب امكانات شوهر و شئون زن، تفاوت مى‌كند.
آخرين حكم آيه مورد بحث، اين است كه: «زنان مطلقه را به طرز شايسته‌اى رها كنيد و به صورت صحيحى از آنها جدا شويد» «وَ سَرِّحُوهُنَّ سَراحاً جَمِيلًا».
«سَراح جميل» به معنى رها ساختن توأم با محبت و احترام، و ترك هرگونه خشونت و ظلم و ستم و بى‌احترامى است، خلاصه، همان گونه كه در آيه ٢٩ سوره «بقره» آمده است: «يا بايد همسر را به طور شايسته نگاه داشت، و يا با نيكى و احترام رها كرد» (فَإِمْساكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسانٍ).
هم ادامه زوجيت بايد توأم با معيارهاى انسانى باشد، و هم جدا شدن، نه اين كه هر گاه شوهر تصميم بر جدائى گرفت، هرگونه بى‌مهرى، ظلم، بدگوئى و خشونت را در مورد همسرش مجاز بشمرد، كه اين رفتار، قطعاً غير اسلامى است.
بعضى از مفسران، «سَراح جميل» را به معنى انجام طلاق طبق سنت