تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٧
٤٩ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِناتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ فَما لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَها فَمَتِّعُوهُنَّ وَ سَرِّحُوهُنَّ سَراحاً جَمِيلًا
ترجمه:
٤٩- اى كسانى كه ايمان آوردهايد! هنگامى كه با زنان با ايمان ازدواج كرديد و آنان را قبل از همبستر شدن طلاق داديد، عدّهاى براى شما بر آنها نيست كه بخواهيد حساب آن را نگاه داريد؛ آنها را با هديه مناسبى بهرهمند سازيد و به طرز شايستهاى رهايشان كنيد.
تفسير:
گوشهاى از احكام طلاق، و جدائى شايسته
قسمتهاى مختلف آيات اين سوره (احزاب) به صورت مجموعههاى گوناگونى است كه: بعضى خطاب به پيامبر صلى الله عليه و آله، و بعضى خطاب به همه مؤمنان مىباشد، لذا گاهى «يا أَيُّهَا النَّبِى» مىگويد و گاه «يا أَيُّهَا الَّذِيْنَ آمَنُوا» و دستورات لازمى به موازات با يكديگر در اين آيات آمده است كه نشان مىدهد:
هم شخص پيامبر در اين برنامهها مورد نظر بوده است و هم عموم مؤمنان.
آيه مورد بحث، يكى از اين خطابها است كه روى سخن در آن به همه اهل ايمان است، در حالى كه در آيات قبل، روى سخن ظاهراً به شخص پيامبر صلى الله عليه و آله بود، و در آيات آينده، بار ديگر نوبت خطاب به پيامبر صلى الله عليه و آله فرا مىرسد، و به اصطلاح «لف و نشر مرتب» را در قسمتى از اين سوره تشكيل مىدهد.