٤١ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً
٤٢ وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا
٤٣ هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَ مَلائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ كانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيماً
٤٤ تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلامٌ وَ أَعَدَّ لَهُمْ أَجْراً كَرِيماً
ترجمه:
٤١- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! خدا را بسيار ياد كنيد.
٤٢- و صبح و شام او را تسبيح گوئيد!
٤٣- او كسى است كه بر شما درود و رحمت مى‌فرستد، و فرشتگان او (نيز براى شما تقاضاى رحمت مى‌كنند) تا شما را از ظلمات (جهل) به سوى نور (ايمان) رهنمون گردد؛ او نسبت به مؤمنان همواره مهربان بوده است!
٤٤- تحيّت آنان در روزى كه او را ديدار مى‌كنند، سلام است؛ و براى آنها پاداش پر ارزشى فراهم ساخته است.
تفسير:
رحمت و درود خدا و فرشتگان راهگشاى مؤمنان
از آنجا كه در آيات گذشته سخن از وظائف سنگين پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در مقام تبليغ رسالت بود، در آيات مورد بحث، براى فراهم آوردن زمينه اين تبليغ، و گسترش دامنه آن در تمام محيط، بخشى از وظائف مؤمنان را بيان مى‌كند، روى