گر چه سخن در اين زمينه، بسيار است اما با حديثى پر معنى و جامع از امام صادق عليه السلام اين بحث را پايان مى‌دهيم، امام عليه السلام فرمود: التَّقِيَّةُ مِنْ دِينِي وَ دِينِ آبَائِي، وَ لا دِيْنَ لِمَنْ لا تَقِيَّةَ لَهُ وَ التَّقِيَّةُ تُرْسُ اللَّهِ فِى الأَرْضِ، لِأَنَّ مُؤْمِنَ آلِ فِرْعَوْنَ لَوْ أَظْهَرَ الإِسْلامَ لَقُتِلَ: «تقيه آئين من و آئين پدران من است، كسى كه تقيه ندارد، دين ندارد، تقيه سپر نيرومند پروردگار در زمين است، چرا كه اگر مؤمن آل فرعون ايمان خود را اظهار مى‌كرد، مسلماً كشته مى‌شد» (و رسالت او در حفظ آئين موسى به هنگام خطر انجام نمى‌شد). «١»
درباره تقيه بحث مشروحى در جلد يازدهم، صفحه ٤٢٣ (ذيل آيه ١٠٦ سوره «نحل») داشته‌ايم.
***
٥- شرط پيروزى در تبليغات
آيه فوق دليل روشنى است بر اين كه شرط اساسى براى پيشرفت در مسائل تبليغاتى، قاطعيت و اخلاص و عدم وحشت از هيچ كس جز از خدا است.
آنها كه در برابر فرمانهاى الهى، خواسته‌هاى اين و آن و تمايلات بى رويه گروهها و جمعيتها را در نظر مى‌گيرند، و با توجيهاتى حق و عدالت را تحت الشعاع آن قرار مى‌دهند، هرگز نتيجه اساسى نخواهند گرفت، هيچ نعمتى برتر از نعمت هدايت نيست، و هيچ خدمتى برتر از اعطاء اين نعمت به انسانى نمى‌باشد، و به همين دليل، پاداش اين كار، برترين پاداشها است، لذا در حديثى از اميرمؤمنان عليه السلام مى‌خوانيم: هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله مرا به سوى يمن فرستاد فرمود: با هيچ كس پيكار مكن، مگر آن كه قبلًا او را دعوت به سوى حق كنى، وَ ايْمُ اللَّهِ لَأَنْ يَهْدِيَ اللَّهُ عَلَى يَدَيْكَ رَجُلًا خَيْرٌ لَكَ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ وَ