از همه اينها گذشته، پاره‌اى از همسران پيامبر صلى الله عليه و آله در طول زندگى خود به كارهائى دست زدند كه هرگز با مقام معصوم بودن، سازگار نيست، مانند ماجراى «جنگ جمل» كه قيامى بود بر ضد امام وقت، كه سبب خونريزى فراوانى گرديد و به گفته بعضى از مورخان تعداد كشتگان اين جنگ به هفده هزار نفر بالغ مى‌شد.
بدون شك، اين ماجرا به هيچ وجه قابل توجيه نيست و حتى مى‌بينيم خود «عايشه» نيز بعد از اين حادثه، اظهار ندامت مى‌كند كه نمونه‌اى از آن در بحثهاى پيشين گذشت.
عيب‌جوئى «عايشه» از «خديجه» كه از بزرگترين و فداكارترين و با فضيلتترين زنان اسلام است در تاريخ اسلام مشهور است، اين سخن به قدرى بر پيامبر صلى الله عليه و آله ناگوار آمد كه، از شدت غضب مو بر تنش راست شد، فرمود: «به خدا سوگند كه هرگز همسرى بهتر از او نداشتم، او زمانى ايمان آورد كه مردم كافر بودند، و زمانى اموالش را در اختيار من گذاشت كه مردم همه از من بريده بودند»!. «١»
***
٣- آيا اراده الهى در اينجا تكوينى است يا تشريعى؟
در لابلاى تفسير آيه، اشاره‌اى به اين موضوع داشتيم كه «اراده» در جمله «إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ» اراده تكوينى است، نه تشريعى.
براى توضيح بيشتر، بايد يادآور شويم كه: منظور از اراده تشريعى، همان