با اين حال، جاى تعجب است: بعضى از مفسران اصرار دارند كه آيه مفهوم عامى دارد و همسران پيامبر صلى الله عليه و آله نيز در آن وارد هستند، هر چند اكثريت علماى اسلام اعم از شيعه و اهل سنت، آن را محدود به اين پنج تن مى‌دانند.
قابل توجه اين كه: «عايشه» همسر پيامبر صلى الله عليه و آله كه طبق گواهى روايات اسلامى در بازگو كردن فضائل خود، و ريزه‌كاريهاى ارتباطش با پيامبر چيزى فروگذار نمى‌كرد، اگر اين آيه شامل او مى‌شد، قطعاً در لابلاى سخنانش به مناسبتهائى از آن سخن مى‌گفت، در حالى كه هرگز چنين چيزى از او نقل نشده است.
***
د: روايات متعددى از «ابو سعيد خدرى» صحابى معروف نقل شده كه با صراحت گواهى مى‌دهد: «اين آيه تنها درباره همان پنج تن نازل شده است» (نُزِلَتْ فِى خَمْسَةٍ: فِى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله وَ عَلِىٍّ وَ فاطِمَهَ وَ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ عليهم السلام). «١»

اين روايات، به قدرى زياد است كه بعضى از محققين آن را متواتر مى‌دانند.
از مجموع آنچه گفتيم، چنين نتيجه مى‌گيريم كه منابع و راويان احاديثى كه دلالت بر انحصار آيه، به پنج تن مى‌كند، به قدرى زياد است كه جاى ترديد در آن باقى نمى‌گذارد، تا آنجا كه در «احقاق الحق» بيش از هفتاد منبع از منابع معروف اهل سنت گرد آورى شده، و منابع شيعه در اين زمينه از هزار هم مى‌گذرد. «٢»
نويسنده كتاب «شواهد التنزيل» كه از علماى معروف برادران اهل سنت است بيش از ١٣٠ حديث در اين زمينه نقل كرده است. «٣»