تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٣
چشم خود، «على» و «فاطمه» و «حسن» و «حسين» را ديدم كه پيامبر صلى الله عليه و آله آنها را در زير لباسى جمع كرده بود، و فرمود: خداوندا! اينها خاندان منند، و حاميان من، رجس را از آنها ببر و از آلودگيها پاكشان فرما، من عرض كردم: اى رسول خدا آيا من هم از آنها هستم؟ فرمود: دور باش! تو بر خير و نيكى هستى» (اما جزء اين جمع نمىباشى). «١»
اين گونه روايات، با صراحت مىگويد، كه: همسران پيامبر جزء عنوان اهلبيت در اين آيه نيستند.
***
ب: روايات بسيار فراوانى در مورد «حديث كساء» به طور اجمال وارد شده كه از همه آنها استفاده مىشود، پيامبر صلى الله عليه و آله، «على» و «فاطمه» و «حسن» و «حسين» عليهم السلام را فرا خواند- و يا به خدمت او آمدند- پيامبر صلى الله عليه و آله عبائى بر آنها افكند گفت: خداوندا! اينها خاندان منند، رجس و آلودگى را از آنها دور كن، در اين هنگام آيه «إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ» نازل گرديد.
دانشمند معروف «حاكم حسكانى نيشابورى» در «شواهد التنزيل» اين روايات را به طرق متعدد از راويان مختلفى گرد آورى كرده است. «٢»
در اينجا اين سؤال جلب توجه مىكند كه: هدف از جمع كردن آنها در زير «كساء» چه بوده؟
گويا پيامبر صلى الله عليه و آله مىخواسته است: كاملًا آنها را مشخص كند و بگويد آيه فوق، تنها درباره اين گروه است، مبادا كسى مخاطب را در اين آيه، تمام بيوتات پيامبر صلى الله عليه و آله و همه كسانى كه جزء خاندان او هستند بداند!