در اينجا سخن از جمعيتى است كه سرمايه‌هاى خود را براى بيهودگى و گمراه ساختن مردم به كار مى‌گيرد، و بدبختى دنيا و آخرت را براى خود مى‌خرد!
نخست مى‌فرمايد: «بعضى از مردم، سخنان باطل و بيهوده را خريدارى مى‌كنند تا خلق خدا را از روى جهل و نادانى، از راه خدا گمراه سازند» «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّه بِغَيْرِ عِلْمٍ».
«و آيات خدا را به استهزاء و سخريه گيرند» «وَ يَتَّخِذَها هُزُواً». «١»

و در پايان آيه اضافه مى‌كند: «عذاب خوار كننده از آن اين گروه است» «أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ».
خريدارى كردن سخنان باطل و بيهوده، يا به اين گونه است كه: به راستى افسانه‌هاى خرافى و باطل را با دادن پول به دست آورند، آن چنان كه در داستان «نضر بن حارث» خوانديم.
و يا از اين طريق است كه: براى ترتيب دادن مجالس لهو و باطل و خوانندگى، كنيزان خواننده خريدارى كنند، چنان كه در حديث پيامبر صلى الله عليه و آله ضمن شأن نزول بيان شد.
و يا صرف كردن مال، به هر صورت و به هر طريقى كه به وسيله آن به اين هدف نامشروع، يعنى سخنان باطل و بيهوده برسند.
عجب اين كه: اين كوردلان، مطالب باطل و بيهوده را به گرانترين قيمت خريدارى مى‌كردند، اما آيات الهى و حكمت را كه پروردگار، رايگان در اختيارشان گذارده، ناديده مى‌گرفتند.
اين احتمال نيز، وجود دارد كه خريدارى (اشتراء) در اينجا معنى كنائى