***
نكته:
روايات زيادى از ائمه اهل‌بيت عليهم السلام در تفسير آيه فوق در مورد «أُولُوا الأَرْحام» نقل شده كه: در قسمتى از آنها اين آيه به مسأله «ارث اموال» تفسير شده، همان گونه كه معروف در ميان مفسران است، در حالى كه در قسمت ديگر به مسأله «ارث خلافت و حكومت» در خاندان پيامبر و ائمه اهل‌بيت عليهم السلام تفسير گرديده.
از جمله در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: وقتى از تفسير اين آيه سؤال كردند، امام عليه السلام فرمود: «اين درباره فرزندان حسين عليه السلام نازل شده، و هنگامى كه راوى سؤال كرد، آيا اين درباره ارث اموال نيست؟ امام فرمود: نه، درباره حكومت و ولايت است». «١»
بديهى است، منظور از اين احاديث، نفى مسأله ارث اموال نيست، بلكه منظور، توجه دادن به اين نكته است كه: ارث مفهوم وسيعى دارد كه هم ارث اموال را شامل مى‌شود، و هم ارث خلافت و ولايت را.
اين توارث، هيچگونه شباهتى با مسأله توارث سلطنت در سلسله پادشاهان ندارد، اينجا توارثى است به خاطر شايستگى‌ها و لياقتها و لذا در ميان فرزندان امامان تنها شامل حال كسانى مى‌شد كه داراى اين شايستگى بودند، درست شبيه آنچه ابراهيم عليه السلام براى فرزندان خود از خدا مى‌خواهد، و خداوند به او مى‌گويد:
امامت و ولايت من، به آن گروه از فرزندان تو كه در صف ظالمان قرار داشته‌اند نمى‌رسد، بلكه مخصوص پاكان آنها است.