بعضى از مفسران گفته‌اند: خطاب «يا أَيُّها» مخصوص مواردى است كه هدف، جلب توجه عموم به مطلب است، هر چند مخاطب يك نفر باشد، به خلاف خطاب به «يا» كه معمولًا در مواردى گفته مى‌شود كه: منظور شخص مخاطب است. «١»
و چون در آيات مورد بحث خطاب با «يا أَيُّها» شروع شده، عموميت هدف اين آيات را تأكيد مى‌كند.
شاهد ديگر براى تعميم اين است كه: جمله «إِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً» به صورت جمع آمده، مى‌گويد: «خدا به اعمال همه شما آگاه است» و اگر تنها پيامبر صلى الله عليه و آله مخاطب بود مى‌بايست گفته شود: خدا به عمل تو آگاه است (دقت كنيد).
ناگفته پيدا است، مفهوم اين دستورات به پيامبر اين نيست كه او در مسأله تقوا و ترك اطاعت كافران و منافقان كوتاهى داشته، بلكه اين بيانات از يكسو، جنبه تأكيد در مورد وظائف پيغمبر صلى الله عليه و آله دارد، و از سوى ديگر، درسى است براى همه مؤمنان.
***