٢١ وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الأَدْنى‌ دُونَ الْعَذابِ الأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ
٢٢ وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ ثُمَّ أَعْرَضَ عَنْها إِنَّا مِنَ الْمُجْرِمِينَ مُنْتَقِمُونَ
ترجمه:
٢١- به آنان از عذاب نزديك (عذاب اين دنيا) پيش از عذاب بزرگ (آخرت) مى‌چشانيم، شايد باز گردند!
٢٢- چه كسى ستمكارتر است از آن كس كه آيات پروردگارش به او يادآورى داده شده و او از آن اعراض كرده است؟! مسلماً ما از مجرمان انتقام خواهيم گرفت!
تفسير:
مجازاتهاى تربيتى
به دنبال بحثى كه پيرامون گنهكاران و مجازات دردناك آنها در آيات قبل گذشت، در آيات مورد بحث، به يكى از الطاف خفىّ الهى در مورد آنان كه همان مجازاتهاى خفيف دنيوى و بيدار كننده است، اشاره مى‌كند، تا معلوم شود خدا هرگز نمى‌خواهد بنده‌اى گرفتار عذاب جاويدان شود، به همين دليل، از تمام وسائل بيدار كننده براى نجات آنها استفاده مى‌كند:
پيامبران الهى مى‌فرستد، كتب آسمانى نازل مى‌كند، نعمت مى‌دهد، به مصيبت گرفتار مى‌سازد، و اگر هيچ يك از اينها سودى نداشت، چنين كسانى جز آتش دوزخ سرنوشتى نخواهند داشت.
مى‌فرمايد: «ما آنها را از عذاب نزديك اين دنيا قبل از عذاب بزرگ آخرت