شك و ترديدى در آن راه ندارد» «تَنْزِيلُ الْكِتابِ لارَيْبَ فِيهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ». «١»

اين آيه، در واقع پاسخ به دو سؤال است: گوئى نخست از محتواى اين كتاب آسمانى سؤال مى‌شود، در پاسخ مى‌گويد: محتواى آن حق است، و جاى كمترين شك و ترديد نيست.
سپس سؤال درباره ابداع كننده آن به ميان مى‌آيد، در پاسخ مى‌گويد: اين كتاب از سوى «ربّ العالمين» است.
اين تفسير نيز، محتمل است، كه جمله «مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ» دليلى باشد براى جمله «لارَيْبَ فِيهِ»، گوئى كسى سؤال مى‌كند: به چه دليل اين كتاب حق است، و جاى ترديد ندارد؟ مى‌گويد: به دليل اين كه: از سوى پروردگار جهانيان است، كه هر حق و واقعيتى، از وجودش مى‌جوشد.
ضمناً تكيه بر صفت «رَبِّ الْعالَمِينَ» از ميان اوصاف خدا، ممكن است اشاره به اين باشد كه: اين كتاب، مجموعه‌اى است از شگفتى‌هاى جهان هستى و عصاره‌اى است از حقايق عالم وجود؛ چرا كه از سوى پروردگار جهانيان است.
توجه به اين نكته، نيز لازم است كه قرآن نمى‌خواهد در اينجا به صرف ادعا قناعت كند، بلكه مى‌خواهد بگويد: چيزى كه عيانست چه حاجت به بيان است، محتواى اين كتاب، خود گواه حقانيت و صحّت آنست.
***
آن گاه، به تهمتى كه بارها مشركان و منافقان بى ايمان به اين كتاب بزرگ آسمانى بسته بودند، اشاره كرده، مى‌فرمايد: «آنها مى‌گويند: محمّد اينها را به