دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٦٣ - قرآن

كه در راه خدا فرو مانده‌اند»، نازل شد، عبد الرحمن بن عوف، چند دينار براى اصحاب صُفّه فرستاد و على ٧، شبانگاهان يك بارِ شتر خرما فرستاد، و دوست داشتنى‌ترين دو صدقه در نزد خداوند، صدقه وى بود و خداوند، اين آيه را فرو فرستاد. پس صدقه شبانگاهان، كامل‌تر است.

دوم: ابن عبّاس گفت كه على ٧، بيش از چهار درهم نداشت. درهمى در شب و درهمى در روز، درهمى در نهان و درهمى آشكارا صدقه داد. پيامبر ٦ فرمود: «چه چيزى تو را بر اين كار وا داشت؟». گفت: تا سزاوار چيزى باشم كه پروردگارم وعده داده است. فرمود: «سزاوار آنى» و خداوند، اين آيه را فرو فرستاد.

٣١٤٣. المناقب، ابن شهرآشوب: ابن عبّاس، سدّى، مجاهد، كلبى، ابو صالح، واحدى، طوسى، ثَعلَبى، طبرسى، ماوردى، قشيرى، ثُمالى، نقّاش، فتّال، عبيد اللّه بن حسين و على بن حرب طايى در تفسيرهايشان آورده‌اند كه: على بن ابى طالب ٧، چهار درهم نقره داشت، يكى را در شب، ديگرى را در روز، يكى را در نهان و ديگرى را آشكارا صدقه داد. آيه: «كسانى كه اموال خود را شب و روز، و نهان و آشكارا انفاق مى‌كنند ...» نازل شد كه هر درهم را مال شمرد و بشارت قبولى به وى داد.

ر. ك: ج ٩ ص ٥١١ (بخشندگى).

شواهد التنزيل: ج ١ ص ١٤٠ ١٤٩.

١/ ١٥ آواز دهنده ميان بهشتيان و جهنّميان است‌

قرآن‌

«و بهشتيان، دوزخيان را آواز مى‌دهند كه: «آنچه را پروردگارمان به ما وعده داده بود، درست‌