دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٧ - ٩/ ١ مرگ، محبوبترين است

فصل نهم: در آرزوى شهادت‌

٩/ ١ مرگ، محبوب‌ترين است‌

٢٨٦٧. امام على ٧ در خطبه‌اى در نكوهش ياران نافرمان خويش: «خدا را ستايش مى‌كنم در هر امرى كه حُكم كرد و هر كارى كه مقدّر نمود و بر اين‌كه مرا مبتلا به شما كرد، اى گروهى كه هرگاه فرمان دادم، اطاعت نكرديد و چون خواندم، پاسخ نداديد، اگر شما را مهلت دادند، به لاف‌زنى پرداختيد و اگر به جنگتان آمدند سستى نشان داديد و اگر مردم بر محور يك پيشوا گِرد آمدند، زخمِ زبان زديد و اگر به سختى گرفتار شديد، بازپس رفتيد!

دشمنتان بى‌پدر باد! با يارى‌تان و جهادتان در راه حقّ خود، منتظر چه هستيد؟ مرگ يا ذلّت؟ به خدا سوگند، اگر روز مرگم فرا رسد كه البتّه خواهد آمد، ميان من و شما در حالى جدايى خواهد انداخت كه از با شما بودن بيزارم و با شما اندك و تنهايم!

خدا خيرتان دهد! آيا دينى نيست كه شما را گرد آورد؟ يا غيرتى نيست كه شما را آماده سازد؟ آيا شگفت نيست كه معاويه، جفا كاران فرو مايه را فرا مى‌خوانَد و بى آن كه كمك و بخششى به آنان كند، پيروى‌اش مى‌كنند، و من شما را كه بازماندگان اسلام و باقى‌مانده مردميد با بخشش و عطا به يارى فرا مى‌خوانم و از دور و بر من پراكنده مى‌شويد و با من مخالفت مى‌كنيد؟!

از فرمان من نه خشنودى برمى‌آيد، تا آن را بپسنديد و نه خشمى كه بر محور آن جمع شويد. محبوب‌ترين چيزى كه ديدارش كنم، درنظر من مرگ است. قرآن را به شما