دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٣ - ٧/ ١٠ نامه سرگشاده امام به امت اسلام، پس از اشغال مصر

«از بنده خدا، على امير مؤمنان به هر مؤمن و مسلمانى كه اين نامه‌ام را بخواند.

سلام بر شما! من خدا را نزد شما مى‌ستايم؛ خدايى كه جز او معبودى نيست. امّا بعد، همانا خداوند، محمّد ٦ را به‌عنوان بيم دهنده جهانيان، امين بر وحى خدا و گواه بر اين امّت برانگيخت، در حالى كه شما قوم عرب، آن روز بدترين دين و بدترين خانمان را داشتيد، بر سنگ‌هاى خاره و مارهاى زهرناك و خارهاى پراكنده در آبادى‌ها مى‌خفتيد، آبى‌آلوده مى‌نوشيديد و خوراكى سفت و ناگوار مى‌خورديد، خونتان را مى‌ريختيد، فرزندانتان را مى‌كشتيد، از خويشاوندانتان مى‌بُريديد، اموال يكديگر را به ناروا مى‌خورديد، راه‌هايتان ناامن بود، بت‌ها ميان شما برپا و گناهان به شما چسبيده بود. بيشترشان به خدا ايمان نياوردند، مگر آن كه شريكى براى او قائل بودند.[١]

خداى متعال بر شما منّت نهاد و محمّد ٦ را به‌عنوان فرستاده‌اى از خودتان به سوى شما برانگيخت و در كتاب خود فرمود: «او كسى است كه درميان درس‌ناخواندگان، پيامبرى از خودشان برانگيخت كه آيات او را برايشان مى‌خوانْد، پاكشان مى‌كرد و به آنان كتاب و حكمت مى‌آموخت، و همانا پيش‌تر در گم‌راهى آشكارى بودند».

و فرمود: «پيامبرى از خود شما به سويتان آمد كه رنج‌هاى شما براى او ناگوار بود، بر هدايت شما اصرار داشت و به مؤمنان رئوف و مهربان بود».

و فرمود: «خداوند بر مؤمنان منّت نهاد، آن گاه كه در ميان آنان پيامبرى از خودشان برانگيخت».

و فرمود: «اين فضل و احسان خداست كه به هر كه خواهد، مى‌بخشد و خداوند، صاحب فضل بزرگ است».

آن كه فرستاده به سوى شما بود، از خودتان و هم‌زبان خودتان بود و شما

[١] اشاره دارد به آيه ١٠٦ سوره يوسف:« وَ مَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُم بِاللَّهِ إِلَا وَ هُم مُّشْرِكُونَ».