دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٦ - ج از دست دادن ياران برجسته

ايراد كرد، فرمود:

كجايند برادران من كه راه حق پيمودند و بر حقيقتْ [از دنيا] رفتند؟ كجاست عمّار؟ كجاست پسر تَيَّهان؟[١] و كجاست ذوالشهادتين؟[٢] و كجايند همانندان ايشان از برادرانشان كه با يكديگر، پيمان مرگ بستند و سرهايشان نزد فاجران برده شد؟[٣]

اين نكته را نيز بيفزاييم كه بخشى از همراهان و سپاهيان امام على ٧ خوارج بودند كه آنان نيز پس از جريان صِفّين، در مقابل امام ٧ ايستادند؛ برخى‌شان در نهروان، كشته شدند و برخى نيز خانه‌نشين شده بودند. بدين‌سان، على ٧ تنها بود، تنهاىِ تنها، بدون ياران رزم‌آور، سخنورانى حماسه‌آفرين، و حماسه‌سازانى خِردورز و نستوه ....

[١] مالك بن تَيَّهان انصارى از صحابيان بدر كه در صفّين شهيد شد.

[٢] خُزَيمة بن ثابت انصارى كه در بدر و جنگ‌هاى ديگر شركت داشت و در صفّين، به شهادت رسيد و پيامبر ٦ گواهى او را برابر گواهى دو تن دانست( ر. ك: ج ١٣ ص ١٨٧( خزيمة بن ثابت( ذو شهادتين)).

[٣] ص ١٩٧( آخرين خطبه امام).