دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٤٧ - حديث

حديث‌

٣١١٩. امام على ٧: اين آيه كه «اين دو [گروه‌]، دشمنانِ يكديگرند كه درباره پروردگارشان با هم ستيزه مى‌كنند»، درباره ما نازل شده است.[١]

٣١٢٠. صحيح البخارى به نقل از ابى مجلَز، از قيس بن عباد، از امام على ٧: من اوّلين كسى هستم كه در روز قيامت در پيشگاه خداى مهربان براى دادخواهى زانو مى‌زنم.

[قيس گفت:] درباره آنان اين آيه نازل شده است: «اين دو [گروه‌]، دشمنان يكديگرند كه درباره پروردگارشان با هم ستيزه مى‌كنند». آنان، كسانى‌اند كه در جنگ بدر، براى مبارزه پيش‌قدم شدند: على ٧، حمزه، عبيدة بن حارث و [در برابر] شيبة بن ربيعه، عتبة بن ربيعه و وليد بن عتبه.

٣١٢١. صحيح البخارى به نقل از قيس بن عباد: از ابوذر شنيدم كه سوگند مى‌خورد كه آيه «اين دو [گروه‌]، دشمنان يكديگرند كه درباره پروردگارشان ستيزه مى‌كنند»، درباره كسانى كه در جنگ بدر براى مبارزه پيش‌قدم شدند، نازل شد: حمزه، على ٧، عُبيدة بن حارث، عُتبه و شيبه (فرزندان ربيعه) و وليد بن عتبه.

٣١٢٢. الدرّ المنثور به نقل از ابن عبّاس: هنگامى كه على ٧، حمزه و عبيده در مقابل عتبه،

[١] در المستدرك على الصحيحين( ج ٢ ص ٤١٨ ح ٣٤٥٤) آمده است:«[ اين آيه‌] درباره ما و درباره عتبه و شيبه و وليد كه در جنگ بدر به ميدان آمده بودند، نازل شد».