دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٥ - ٥/ ٩ تاريخ شهادتش

٢٩٨١. الكافى: امام ٧ در بيست و يكم ماه رمضان، شب يكشنبه، سال چهلم هجرى كشته شد، در حالى كه ٦٣ سال داشت.

٢٩٨٢. الإرشاد: درگذشت امير مؤمنان، پيش از فجر شب جمعه، شب بيست و يكم از ماه رمضان سال چهلم هجرى بود كه با شمشير كشته شد. ابن ملجم مرادى كه لعنت خدا بر او باد او را در مسجد كوفه شهيد كرد، در حالى كه وى براى بيدار كردن مردم براى نماز صبح در شب نوزدهم ماه رمضان بيرون شده بود.

ابن ملجم از اوّل شب در كمين كشتن امام ٧ بود. چون حضرت در مسجد بر او گذشت و او هدف خود را پنهان مى‌كرد و حيله‌گرانه وانمود مى‌كرد كه درميان خفتگان به خواب رفته است، به سوى حضرت پريد و با شمشير زهرآلود بر فرق سر او زد. امام ٧ روز نوزدهم، شب بيستم، روز بيستم و شب بيست و يكم را تا حدود ثلث اوّل شب، زنده بود. سپس شهيد شد و مظلومانه به ديدار پروردگارش شتافت.

٢٩٨٣. تاريخ اليعقوبى پس از يادكرد ضربت خوردن امام ٧ با شمشير: امام ٧ دو روز زنده بود و شب جمعه، اولين شب از دهه آخر ماه رمضان سال چهلم هجرى در گذشت، كه از ماه‌هاى عجم در ماه كانون دوم (ژانويه) بود، در حالى كه ٦٣ سال داشت.