دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٧ - ٥/ ٤ وصيتهاى امام

است، به مردمْ نيكو بگوييد، امر به معروف و نهى از منكر را رها نكنيد كه خداوندْ بدانِ شما را بر كارتان مسلّط سازد، آن گاه دعا كنيد و دعايتان عليه آنان مستجاب نشود.

فرزندانم! بر شما باد نيكى و بذل و بخشش به يكديگر. بپرهيزيد از قطع رابطه و پشت به هم كردن و تفرقه! «و بر نيكى و تقوا يكديگر را يارى كنيد و بر گناه و تجاوزْ همديگر را يارى نكنيد و از خدا پروا كنيد كه خداوند، سخت‌كيفر است».

شما اهل بيت را خداوند حفظ كند و پيامبرتان را نيز درباره [رفتار و كردار] شما حفظ كند. شما را به خدا مى‌سپارم و سلام و رحمت و بركات الهى را بر شما مى‌خواهم».

٢٩٦٣. امام على ٧ هنگامى كه ضربت خورد و عيادت‌كنندگان به دور او گرد آمدند و خواستند كه وصيّت كند: خداى را سپاس، آن گونه كه شايسته تقدير اوست و ما پيرو فرمان اوييم. او را مى‌ستايم، آن گونه كه دوست دارد. معبودى جز خداى يكتا و بى‌نياز نيست، آن گونه كه خود معرّفى نموده است.

اى مردم! هر كس در عين فرار، آنچه را از آن مى‌گريزد، ديدار مى‌كند. اجل، بستر حركت جان به سوى اوست و گريختن از آن، نزديك شدن به آن است. چه بسيار روزها سپرى كردم كه از حقيقتِ پنهان اين موضوع، كاوش مى‌كردم؛ امّا خداى عزيز جز پنهان داشتن آن را نخواست. هيهات كه دانشى است پنهان!

امّا سفارش من اين است كه چيزى را شريك خداوندِ ستوده قرار ندهيد. سنّت محمّد ٦ را تباه نكنيد. اين دو ستون (توحيد و آيين پيامبر ٦) را برپا داريد و اين دو چراغ فروزان را روشن نگه داريد، و تا پراكنده نشده‌ايد، بر شما ملامتى نيست. بر هر كسى به اندازه توانش تكليف نهاده‌اند و بر دوش جاهلان، تكليف را سبُك كرده‌اند. پروردگارى است مهربان، پيشوايى دانا و آيينى استوار.