دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٩ - ٦/ ٤ موضع عايشه در برابر كشته شدن امام

را از او بستانى [و به صاحبش برسانى‌]. نزديك و دور، در نگاه عادلانه‌ات در حق برابر بودند. كار تو حق بود و راستى و مدارا. سخنت حكم قاطع و حتمى، و فرمان تو بردبارى و دورانديشى بود و انديشه‌ات دانش و تصميم در آنچه كردى.

به وسيله تو راهْ هموار گشت و دشوارى آسان شد و آتش فتنه‌ها خاموش گشت و دينْ اعتدال گرفت و اسلامْ قوّت يافت. پس امر خدا چيره گشت، هرچند كافران خوش نداشتند. اسلام و مؤمنان با تو به ثبات و استقرار دست يافتند. بسيار پيش رفتى و پيشى گرفتى و آيندگانِ پس از خود را به رنج و زحمت شديد افكندى.

تو فراتر از آنى كه گريه جبرانت كند. داغ مصيبتت در آسمان، بزرگ به‌شمار آمد و مردم را خُرد كرد. إنا للّه وإنا إليه راجعون! به قضاى الهى راضى هستيم و تسليم فرمان اوييم. به خدا كه هرگز مسلمانان به مصيبتى چون فقدان تو گرفتار نخواهند شد. براى مؤمنانْ پناه و دژ استوار و قلّه‌اى بلند بودى، و بر كافران، سختگير و خشمگين. خداى متعالْ تو را به پيامبرش ملحق سازد و ما را از پاداش سوگوارى محروم نسازد و پس از تو گم‌راهمان نكند.

مردم ساكت بودند تا سخن او به پايان رسيد. گريست و اصحاب پيامبر خدا نيز گريستند. پس هرچه او را جستجو كردند، نيافتندش.

٦/ ٤ موضع عايشه در برابر كشته شدن امام‌

٣٠٠٣. مقاتل الطالبيّين به نقل از ابو البخترى: چون خبر كشته شدن على ٧ به عايشه رسيد، سجده كرد.

٣٠٠٤. الاستيعاب: از عايشه نقل شده است كه چون خبر كشته شدن على ٧ به او رسيد، گفت: اكنون عرب هرچه مى‌خواهد بكند. كسى نيست كه او را نهى كند!

٣٠٠٥. تاريخ الطبرى: چون خبر كشته شدن على ٧ به عايشه رسيد، اين شعر را خواند: