دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٣ - ٥/ ٤ وصيتهاى امام

اى فرزندان عبد المطّلب! مبادا ببينم كه وارد خون‌هاى مسلمانان شده‌ايد و مى‌گوييد: امير مؤمنان كشته شده است. هلا كه به قصاص خون من، جز قاتلم را نكشيد! بنگريد، اگر من از اين ضربت مُردم، به او يك ضربت در مقابل آن ضربت بزنيد. اين مرد را مُثله نكنيد، كه از پيامبر خدا شنيدم مى‌فرمود: «از مُثله كردن بپرهيزيد، هر چند نسبت به سگ هار و گزنده!».

٢٩٦٢. الكافى به نقل از عبد الرحمن بن حجّاج: امام موسى بن جعفر ٨ وصيت امير مؤمنان را برايم فرستاد و آن، چنين بود:

«به نام خداوند بخشنده مهربان. اين چيزى است كه على بن ابى‌طالب وصيّت كرده است. وصيّت كرده است كه گواهى مى‌دهد جز خداى يكتا معبودى نيست و شريكى ندارد و اين‌كه محمّد ٦ بنده و فرستاده اوست. او را به هدايت و آيين حق فرستاد، تا او را بر همه دين‌ها غالب سازد، هرچند مشركان خوش نداشته باشند. درود خدا بر او و خاندانش! سپس، همانا نماز و عبادت و حيات و مرگم براى خداوند، پروردگار جهانيان است، شريكى ندارد، به اين فرمان يافته‌ام و من از مسلمانانم.

سپس اى حسن تو را و همه خانواده و فرزندانم را و هركس را كه اين نامه‌ام به او برسد، سفارش مى‌كنم به تقواى الهى و اين‌كه جز به مسلمانى نميريد، همگى به ريسمان الهى چنگ بزنيد و پراكنده نشويد. همانا از پيامبر خدا شنيدم كه مى‌فرمود:" آشتى دادن ميان افراد، از همه نماز و روزه، برتر است" و آنچه نابود كننده و زداينده دين است، تباهى (و اختلاف) ميان افراد است. لا قوّة إلّا باللّه العلىّ العظيم! به بستگانتان بنگريد، به آنان نيكى كنيد، تا خداوندْ حساب شما را آسان بگيرد.

خداى را، خداى را، درباره يتيمان! مبادا دهانشان را گاهى سير نگه داريد و گاه گرسنه بداريد و در حضور شما تباه شوند. از پبامبر خدا شنيدم كه مى‌فرمود:" هركس يتيمى را سرپرستى كند تا به بى‌نيازى برسد، به‌خاطر اين عمل، خداوندْ بهشت را بر او واجب مى‌كند، همان‌گونه كه براى خورنده مال يتيم، آتش را واجب كرده است".