دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٣٥ - حديث

على ٧ فرمود: «من از هر دوى شما برترم. من از بين مردانِ اين امّت، اوّلين كسى هستم كه به انذار ايمان آورد، هجرت كرد و جهاد نمود».

هر سه خدمت پيامبر ٦ رفتند و در برابرش زانو زدند و هر كدام از آنان افتخار خود را به ايشان گفت.

پيامبر ٦ چيزى در جواب آنان نگفت و همه رفتند. بعد از چند روز، درباره آنان وحى نازل شد. پيامبر ٦ به دنبال هر سه نفر فرستاد و آنها پيش وى آمدند و براى آنان اين آيه را خواند: «آيا سيراب ساختن حاجيان و آباد كردن مسجدالحرام را همانند [كار] كسى پنداشتيد كه به خدا و روز واپسين ايمان آورده است؟ ...» (تا پايان ده آيه [دوم سوره‌]).

١/ ٧ صالح مؤمنان‌

قرآن‌

«اگر [شما دو زن‌] به درگاه خدا توبه كنيد [، بهتر است‌]؛ چرا كه واقعا دل‌هايتان انحراف پيدا كرده است. و اگر عليه او به يكديگر كمك كنيد، در حقيقتْ خداوند، خود، ياور اوست و [نيز] جبرئيل و صالحِ مؤمنان. گذشته از اين، فرشتگان [هم‌] پشتيبان [او] خواهند بود».

حديث‌

٣١٠٢. پيامبر خدا ٦: صالح مؤمنان، على بن ابى طالب است.

٣١٠٣. امام باقر ٧: وقتى آيه «... و صالح مؤمنان» نازل شد، پيامبر ٦ فرمود: «اى على! تو صالحِ مؤمنانى».