دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٧١ - ٢/ ١ من كشته خواهم شد

ابو الأسود (راوى حديث) گويد: من مثل آن روز را هرگز نديده‌ام كه جنگاورى اين گونه از كشته شدن خويش خبر دهد.

٢٨٩٤. الارشاد: امام على ٧ فرمود: «ماه رمضان شما را فرا رسيد، كه سرور ماه‌ها و آغاز سال است و آسياب حكومت در اين ماه مى‌چرخد. آگاه باشيد كه به‌يقينْ شما امسال در يك صف به حج خواهيد رفت و نشانه‌اش آن است كه من ميان شما نيستم».

ياران آن حضرت مى‌گفتند: او خبر شهادت خويش را به ما مى‌دهد.

پس در شب نوزده رمضانْ ضربت خورد و شب بيست و يكم همان ماه جان باخت.

٢٨٩٥. امام صادق ٧ در يادكردِ آمدن مردى از يهود به نزد امير مؤمنان ٧ و پرسيدنش از برخى چيزها: گفت: وصىّ پيامبر شما پس از او چه‌قدر زندگى مى‌كند؟ فرمود: «سى سال». پرسيد: پس از آن چه مى‌شود؟ مى‌ميرد يا كشته مى‌شود؟

فرمود: «كشته مى‌شود». ضربتى بر سرش فرود مى‌آيد و محاسنش خونين مى‌شود».

گفت: به خدا كه درست گفتى. اين خبر به خطّ هارون و املاى موسى ٧ همين‌گونه است.

٢٨٩٦. امام على ٧ در خطبه‌اش هنگامى كه خبر شهر انبار به ايشان رسيد: آگاه باشيد، به خداوند سوگند، دوست داشتم پروردگارم مرا از ميان شما بيرون ببرد و به رضوانش برسانَد. مرگ در كمين من است. چه چيزى آن بدبخت‌ترين را از رنگين كردن آن، بازداشته است؟ (و دستش را به سر و محاسنش گذاشت) پيمانى بود كه به پيامبر امّى واگذاشته شد. هر كس افترا بست، زيان ديد و هر كس تقوا پيشه كرد، و [پاداش‌] نيكوتر را گواهى نمود، رهايى يافت.

ر. ك: ج ١٠ ص ٤١٣ (پيمان شكنى امّت).