دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٥٧ - ١/ ٢ تو كشته خواهى شد

برگزيد و تو را براى امامت. هر كس امامت تو را انكار كند، نبوّت مرا انكار كرده است.

اى على! تو وصىّ من، پدر فرزندان من، همسر دختر من و جانشين من بر امّت منى، در حياتم و پس از مرگم. فرمان تو فرمان من است و نهى تو نهى من. به خدايى كه مرا به نبوّت برانگيخت و مرا بهترينِ آفريده‌ها قرار داد، سوگند مى‌خورم كه تو حجّت خدا بر آفريدگان و امين او بر رازش و جانشين او بر بندگان اويى».

١/ ٢ تو كشته خواهى شد

٢٨٧٩. المعجم الكبير به نقل از جابر: پيامبر خدا به على ٧ فرمود: «تو مردى هستى كه خلافت خواهى يافت و تو كشته خواهى شد و اين از خون آن (اشاره به محاسن و سر وى) رنگين خواهد شد».

٢٨٨٠. المستدرك على الصحيحين به نقل از انس بن مالك: همراه پيامبر ٦ بر على بن ابى طالب ٧ وارد شدم. پيامبر ٦ از على ٧ عيادت مى‌كرد. وى بيمار بود و ابو بكر و عمر نيز پيش او بودند. كنار رفتند تا پيامبر خدا نشست. يكى به ديگرى گفت: چنين مى‌بينم كه او خواهد مُرد. پيامبر خدا فرمود: «او نخواهد مُرد، مگر به صورت قتل. او نخواهد مُرد، مگر آن كه پُر از خشم شود».

٢٨٨١. مسند ابن حنبل به نقل از فضالة بن ابى فضاله انصارى: همراه پدرم به عيادت على بن ابى طالب ٧ رفتيم، در بيمارى‌اى كه به او رسيده بود و از آن سنگين شده بود. پدرم به او گفت: چه چيزْ تو را در اين منزلْ نگه داشته است؟ اگر اجلت فرا رسد، جز