دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧١ - حديث

پس خداوند، آيه «كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، به زودى خداى مهربان براى آنان، محبّتى [در دل‌ها] قرار مى‌دهد» را فرو فرستاد.

[براء گفت:] اين آيه، درباره على ٧ نازل شده است.

٣١٥٢. امام باقر ٧: پيامبر خدا فرمود: «اى على! آموزشت ندهم؟ بگو: پروردگارا! در نزد خويش برايم پيمانى قرار ده و در پيش خود برايم محبّتى قرار ده».

پس اين آيه فرو فرستاده شد: «كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، به‌زودى خداى مهربان براى آنان، محبّتى [در دل‌ها] قرار مى‌دهد».

٣١٥٣. امام صادق ٧ درباره اين آيه: سبب فرو فرستادن اين‌آيه اين بود كه‌اميرمؤمنان، در برابر پيامبر خدا نشسته بود. پيامبر ٦ به وى فرمود: «اى على! بگو: پروردگارا! در دل مؤمنان براى من محبّتى قرار بده».

پس خداوند، اين آيه را فرو فرستاد: «كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، به زودى خداى مهربان براى آنان، محبّتى [در دل‌ها] قرار مى‌دهد».

٣١٥٤. امام صادق ٧: پيامبر خدا در پايان نمازش با صداى بلند، به‌گونه‌اى كه به گوش مردم برسد، براى امير مؤمنان دعا كرد و فرمود: «پروردگارا! براى على ٧ در دل مؤمنان محبّتى و در دل منافقان، هيبت و عظمتى قرار ده».

پس خداوند، اين آيه را فرو فرستاد: «كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، به زودى خداى مهربان براى آنان، محبّتى [در دل‌ها] قرار مى‌دهد».

٣١٥٥. امام صادق ٧ درباره سخن خداوند متعال: «كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‌اند، به‌زودى خداى مهربان براى آنان، محبّتى [در دل‌ها] قرار مى‌دهد»: محبّتى كه خداوند فرموده، ولايت امير مؤمنان است.