دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٤٩ - قرآن

شيبه و وليد براى مبارزه قدم پيش گذاشتند، گفتند: خود را معرّفى كنيد تا شما را بشناسيم. على ٧ فرمود: «من على‌ام و اين، حمزه و اين، عبيده است».

گفتند: همتايان با شخصيتى هستيد.

على ٧ فرمود: «شما را به خدا و پيامبر او فرا مى‌خوانم».

عتبه گفت: براى مبارزه، پيش آى!

على ٧ با شيبه به نبرد پرداخت و طولى نكشيد كه او را كشت و حمزه، با عتبه به نبرد پرداخت و او را كشت و عبيده، در برابر وليد به نبرد پرداخت؛ ولى كار بر وى دشوار شد. على ٧ آمد و وليد را كشت. در پىِ آن بود كه خداوند، آيه «اين دو [گروه‌]، دشمنان يكديگرند ...» را نازل كرد.

٣١٢٣. الدرّ المنثور به نقل از لاحق بن حميد: آيه «اين دو [گروه‌]، دشمنان يكديگرند كه درباره پروردگارشان با هم ستيزه مى‌كنند و كسانى كه كفر ورزيدند، جامه‌هايى از آتش برايشان بريده شده است»، در جنگ بدر، درباره عتبة بن ربيعه، شيبة بن ربيعه و وليد بن عتبه نازل شد و آيه: «خداوند، كسانى را كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند، وارد بهشت مى‌كند ...» تا «... و به سوى راه [خداوند] ستوده، هدايت مى‌گردند»، درباره على بن ابى طالب ٧، حمزه و عبيدة بن حارث، نازل شده است.

٣١٢٤. البداية والنهاية: على ٧ در جنگ بدر، حضور داشت و در آن جنگ، چيرگى و مهارت تمام داشت. در آن روز، وارد كارزار شد و پيروز و غالب شد. درباره وى، عمويش حمزه و پسر عمويش عبيدة بن حارث و دشمنان سه‌گانه‌شان عتبه، شيبه و وليد بن عتبه، اين سخن خداوند متعال نازل شد كه: «اين دو [گروه‌]، دشمنانِ يكديگرند كه درباره پروردگارشان با هم ستيزه مى‌كنند ...».

١/ ١١ راهنما

قرآن‌

« [اى پيامبر!] تو فقط هشدار دهنده‌اى و براى هر قومى، راهنمايى است».