خدا را سپاس كه با شناخت تو و معرفت پيامبرش و آن كه طاعتش را واجب ساخته، از روى رحمت و احسانِ بر من، مرا گرامى داشته است. خدايى را سپاس كه مرا در شهرهايش گردانده و بر مَركب‌هاى خود، سوارم كرده و راه دور را برايم در نَورديده و سختى‌ها را از من دور ساخته، تا مرا وارد حرم ولىّ خدا كرده و در نهايت تن‌درستى آن را نشانم داده است. خدايى را سپاس كه ما را به اين هدايت فرمود و اگر رهنمايىِ خدا نبود، هرگز بدين راه، ره نمى‌برديم.

گواهى مى‌دهم كه جز خدا معبودى نيست، تنها و بى‌شريك است و گواهى مى‌دهم كه محمّد ٦ بنده و فرستاده اوست، كه از نزد خداوند، حق را آورد، و گواهى مى‌دهم كه على ٧ بنده خدا و برادر پيامبر خداست.

خدايا! بنده و زائر تو، با زيارتِ برادر پيامبرت، به سوى تو تقرّب مى‌جويد. هر زائرى حقّى بر زيارت شده دارد، و تو بهترين زيارت شده‌اى كه به سوى تو آيند. از تو اى خداى بخشاينده و مهربان، اى يكتاى يگانه، اى تنهاى بى‌مانند، اى آن كه نه زاده‌اى و نه تو را زاده‌اند، و براى تو همتايى نيست مى‌خواهم كه بر محمّد و دودمان محمّد، درود فرستى و هديه خودت را از اين زيارتم در اين جايگاه، آزادى من از آتش قرار دهى، مرا از آنان قرار بده كه با بيم و اميد در نيكى‌ها پيش گام‌اند و مرا از خاشعان قرار بده.

خدايا! مرا از زبان پيامبرت بشارت داده، فرموده‌اى: «و بشارت بده آنان را كه ايمان آورده‌اند كه برايشان نزد پروردگارشان گام صدق است». خدايا! همانا من به تو و همه آياتت ايمان و يقين دارم. پس از آن كه آنان را شناخته‌ام، مرا در جايگاهى قرار نده كه در پيش خلايق رسوايم كنى؛ بلكه مرا همراه آنان نگه‌دار و مرا با اين باور و پذيرشم بميران. همانا آنان بندگان تواند. ايشان را با كرامت خويش، مخصوص گردانيده‌اى و مرا به پيروى از آنان فرمان داده‌اى.

سپس به قبر نزديك مى‌شوى و مى‌گويى:

سلام از خدا بر پيامبر خدا محمّد بن عبد اللّه، خاتم پيامبران و پيشواى پرهيزگاران! سلام بر امين خدا بر رسالت‌هاى الهى و فرمان‌هاى استوار رسولان خدا، سرچشمه وحى و قرآن،

[١] كروبيان، فرشتگان بزرگ و مقرّب خداوند از جمله جبرائيل، ميكائيل و اسرافيل هستند( تاج العروس: ج ٢ ص ٣٦٨).