دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٠١ - حديث

آنچه در سطور اين مجموعه در اين باره گزارش مى‌كنيم، اندكى است از بسيار. البته ما در عرضه اين حقايق، راه اختصار پيش گرفته‌ايم و از آوردن بسيارى از آيات كه بر اساس منابع فريقين، شأن نزول آنها على ٧ و يا اهل بيت : است، تن زده‌ايم.

١/ ١ جان پيامبر

قرآن‌

«پس هر كه در اين [باره‌]، پس از دانشى كه تو را [حاصل‌] آمده است، با تو محاجّه كند، بگو: بياييد پسرانمان و پسرانتان را، و زنانمان و زنانتان را، و ما خودمان و شما خودتان را فرا خوانيم؛ سپس مباهله كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم».

حديث‌

٣٠٥٥. امام على ٧: مسيحيان، چيزى [درباره پيامبر] ادّعا كردند. خداوند عز و جل درباره آن [چنين‌] نازل كرد: «پس هر كه در اين [باره‌]، پس از دانشى كه تو را [حاصل‌] آمده است، با تو محاجّه كند، بگو: بياييد پسرانمان و پسرانتان را، و زنانمان و زنانتان را، و ما خودمان و شما خودتان را فرا خوانيم؛ سپس مباهله كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان قرار دهيم». بنا بر اين، «جانِ» من، جانِ پيامبر خدا بود و «زنان»، فاطمه و «پسران»، حسن و حسين بودند.

٣٠٥٦. امام باقر ٧ درباره اين سخن خدا كه: «بياييد پسرانمان و پسرانتان را ... فرا خوانيم»: مراد از «پسرانمان و پسرانتان» حسن و حسين ٨ و مراد از «خودمان و خودتان» پيامبر خدا و على ٧ و مراد از «زنانمان و زنانتان» فاطمه ٣ است.

٣٠٥٧. عيون أخبار الرضا ٧ به نقل از ريّان بن صَلت، در جريان گفتگوى امام رضا ٧ با عالمان عراق وخراسان در مجلس مأمون، هنگامى كه از وى پرسيدند: آيا خداوند عز و جلدر قرآن، «اصطفاء» را تفسير كرده است؟: « [خداوند]" اصطفاء" را به غير از باطن، در ظاهر قرآن نيز در دوازده جا تفسير كرده است ... سومين آن، جايى است كه خداوند، آفريدگان پاك‌