دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٦١ - ٧/ ٢ آنچه در زيارتش گفته مىشود

من باش، كه من بنده خدا و دوستدار و زائر توام و تو را نزد خداوند، مقامى ستوده و شكوهى عظيم و جايگاهى بزرگ و شفاعتِ پذيرفته است.

خدايا! بر محمّد و دودمان محمّد درود فرست و بر على امير مؤمنانْ درود فرست، آن بنده پسنديده تو، آن امين كامل تو، دستگيره استوار تو، دستِ برتر تو، طرفدار والاترِ تو، كلمه نيكوى تو، حجّت تو بر مردم، صدّيق اكبر تو، سرور اوصيا و پايه و ستون اوليا و تكيه‌گاه برگزيدگان، امير مؤمنان، پيشواى دين و راهنماى صالحان و امام مخلصان، معصوم از خطا و پيراسته از لغزش، پاكيزه از عيب، پاك از شك، برادر پيامبرت و وصىّ فرستاده‌ات؛ آن كه در بستر او خوابيد و با جان در راه او ايثار كرد و غم از چهره او زدود؛ آن كه او را شمشير نبوّتش و نشانه‌اى از رسالتش و شاهدى بر امتش و راهنمايى بر حجّتش و پرچمدار و نگهبان دل و جانش قرار دادى، و او را هادى امّت او و دست تواناى او، و تاج شرافتش، و باب اسرار و كليد پيروزى او ساختى، تا آن كه به اذن تو سپاهيان شرك را فرارى داد و لشكريان كفر را به فرمان تو درهم كوبيد و در راه رضاى پيامبرت جان خويش را بذل كرد و آن را وقف اطاعت او نمود. پس خداوندا بر او درودى پيوسته و جاودانه فرست.

سپس بگو:

سلام بر تو اى ولىّ خدا! اى شهاب فروزان! اى نور درخشان! اى سلاله پاكان! و اى راز خدا! ميان من و خداى متعالْ گناهانى است كه پشتم را سنگين ساخته و جز رضاى الهى آنها را مورد بخشايش قرار نمى‌دهد. پس به حقّ آن كه تو را امين راز خويش و عهده‌دار كار بندگانش قرار داده است، در پيشگاه خدا شفيع من، و از دوزخ، پناه دهنده‌ام و بر روزگار، پشتوانه‌ام باش. همانا من بنده خدا و دوستدار تو و زائر آستان توام، كه درود خدا بر تو باد!

٣٠٤٨. امام صادق ٧: هرگاه خواستى امير مؤمنان را زيارت كنى، هرجا كه برايت فراهم بود