دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢٩ - حديث

كسى كه در بستر محمّد خوابيد

تا محمّد، شبانه به سوى غار رفت؛

آن كه در قرآن، «مؤمن» ناميده شد

در نُه آيه كه فراوان تلاوت مى‌شوند.

٦٠٢. امام باقر ٧: گروهى از يهود، اسلام آوردند، از جمله: عبداللّه بن سلام، اسد، ثعلبه، ابن يامين و ابن صوريا. آنان پيش پيامبر ٦ آمدند و گفتند: اى پيامبر خدا! موسى ٧ يوشع بن نون را وصى نمود. وصىّ تو كيست، اى فرستاده خدا؟ و ولىّ ما پس از تو كيست؟

پس اين آيه نازل شد: «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز] مؤمنانى كه نماز مى‌گزارند و در حال ركوع، صدقه مى‌دهند».

سپس [پيامبر ٦‌] فرمود: «برخيزيد».

برخاستند و به مسجد آمدند. ديدند مسكينى بيرون مى‌آيد. [پيامبر ٦‌] فرمود: «اى مسكين! آيا كسى به تو چيزى نداد؟».

مسكين گفت: چرا، اين انگشترى را [داد].

فرمود: «چه كسى به تو بخشيد؟».

گفت: اين را آن مردى كه نماز مى‌گزارد، به من بخشيد.

پيامبر ٦ فرمود: «در چه حالتى آن را به تو بخشيد؟».

گفت: در حال ركوع.

پس پيامبر ٦ تكبير گفت و اهل مسجد هم تكبير گفتند و پيامبر ٦ فرمود: «پس از من، على بن ابى طالب، ولىّ شماست».

گفتند: به پروردگارىِ خدا و اسلام بودن دين و پيامبرىِ محمّد و ولايت على بن ابى طالب، خشنوديم. پس خداوند عز و جل نازل كرد: «و هر كس، خدا و پيامبر او و مؤمنان را ولىّ خود گيرد، [بداند] كه حزب خدا، پيروز است».

٦٠٣. امام باقر ٧: خداى عز و جل پيامبرش را به ولايت على ٧ فرمان داد و بر او [آيه:] «تنها ولىّ شما، خدا و پيامبر اوست و [نيز] مؤمنانى كه نماز مى‌گزارند و [در حال ركوع،] صدقه مى‌دهند» را نازل كرد و ولايت اولو الأمر را واجب ساخت؛ امّا معنايش را نفهميدند. پس خدا به محمّد ٦ فرمان داد كه ولايت را برايشان تفسير كند، همان‌گونه كه نماز و زكات و روزه و حج را تفسير كرده بود.