دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١١ - ٩/ ٥ گوناگون

گفتند: چرا، اى پيامبر خدا!

فرمود: «اين، على است. به خاطر دوستى من، او را دوست بداريد و به گراميداشت من، گرامى‌اش بداريد، كه جبرئيل ٧ از جانب خداى عز و جل مرا به آنچه برايتان گفتم، فرمان داده است».

٧٥٦. الإرشاد به نقل از انس: پيامبر خدا خطاب به على ٧ فرمود: «تو از منى و من از تو. از سوى من [پيام خدا را] ابلاغ مى‌كنى و به تعهّداتم وفا مى‌كنى و غسلم مى‌دهى و مرا در قبرم مى‌نهى و سخنم را به مردم مى‌رسانى و پس از من برايشان روشنگرى مى‌كنى».

على ٧ گفت: اى پيامبر خدا! آيا تو خود [پيام الهى را] نرساندى؟

فرمود: «چرا؛ امّا تو اختلافات آنان را پس از من برايشان روشن مى‌كنى».

٧٥٧. پيامبر خدا ٦: على دروازه علم من است و پس از من، روشنگر امّتم در آنچه آورده‌ام. دوستى با او [نشانه‌] ايمان و دشمنى با او [نشانه‌] نفاق است. نگاه مهربانانه به او و دوستى با او عبادت است.

٧٥٨. پيامبر خدا ٦: چون در چيزى اختلاف كرديد، با على بن ابى طالب باشيد.

٩/ ٥

گوناگون‌

٧٥٩. پيامبر خدا ٦: اى مردم! خود را بپاييد. چون راه را يافتيد، گم‌راهىِ گم‌راهان به شما زيانى نمى‌رسانَد. على، جان من و برادر من است. از على اطاعت كنيد، كه پاك و معصوم است و گم‌راه و بدبخت نمى‌شود.