دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٥٠ - ١١/ ٢ روانه كردن سپاه اسامهآخرين تلاشهاى پيامبر براى تعيين جانشين

دانش نامه امير المومنين «٧» بر پايه قرآن، حديث و تاريخ، ج‌٢، ص٤٥١

بحثى درباره آخرين تلاش پيامبر

ولايت علوى، در ابلاغ و عرضه، همزاد با رسالت نبوى است. پيامبر ٦ به هنگام تبليغ علنى رسالت، با صراحت تمام، از تداوم «رسالت» در قالب «ولايت»، سخن گفت و على ٧ را به عنوان «وصى»، «خليفه»، «وزير»، «يار» و «همراه» خود، معرّفى كرد.

افزون بر آن، پيامبر خدا در مناسبت‌هاى مختلف و با توجّه به شرايط سياسى و فرهنگى حاكم، در باب رهبرى آينده امّت، سخن گفت و مولا ٧ را به عنوان شايسته‌ترين كسى كه توانايى راهنمايى و نجات امّت را از امواج خروشان فتنه‌ها، كژانديشى‌ها و ... دارد، شناسانْد.

اين حقايق، در لابه‌لاى صفحات اين دانش‌نامه، با استناد به انبوه روايات فريقين، آمده است و نيز بر آن، تأكيد شده است كه اوج اين معرّفى و ابلاغ، در «حَجّة البلاغ» و به تعبير ديگر «حَجّة الوداع» در «غدير خم» بوده است.

بدين سان، تأكيد پيامبر خدا بر تعيين و تصريح مكتوبِ سرنوشت ولايت در آخرين ساعت‌هاى عمر مباركش، بى‌گمان، آخرين تلاش و چاره‌انديشى او براى حفظ سلامت جامعه و جلوگيرى از انحراف امّت بوده است:

پيامبر ٦ در بستر بيمارى است. تن شريف او در تب مى‌سوزد كه فرمان‌