دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٥ - ٢ روز عرفه

اطراف، [پيغام‌] مى‌فرستاد و آن روز را روزه مى‌گرفتند. پس، ماه رمضانِ ميان شعبان و شوّال، نازل شد. سپس حج نازل شد. جبرئيل ٧ فرود آمد و گفت: همان‌گونه كه آنان را از نماز و زكات و روزه‌شان آگاه كردى، از حجّشان نيز باخبر كن.

سپس ولايت، در روز جمعه و در عرفه نازل شد. خداوند عز و جل نازل كرد: «امروز، دين شما را برايتان به كمال رساندم و نعمتم را بر شما كامل كردم» و كمال دين، به ولايت على بن ابى طالب ٧ بود.

و اين هنگام بود كه پيامبر خدا فرمود:" امّتم، تازه از جاهليت به در آمده‌اند و هرگاه آنان را از ولايت پسر عمويم خبر دهم، چنين و چنان مى‌گويند. اين را با خود گفتم، نه آن كه بر زبان بياورم. پس اراده حتمى خدا، راه بر من بست و مرا تهديد كرد كه اگر ابلاغ نكنم، عذابم كند. پس نازل شد: «اى پيامبر! آنچه از پروردگارت بر تو نازل شده است، ابلاغ كن و اگر چنين نكنى، رسالتش را نگزارده‌اى و خداوند، تو را از [گزند] مردم حفظ مى‌كند. خداوند، كافران را هدايت نمى‌كند».

پيامبر خدا دست على ٧ را گرفت و فرمود:" اى مردم! هيچ يك از پيامبران پيشين نبوده، جز آن كه دعوت حق را در پايان عمرش لبيك گفته است. نزديك است كه من هم فرا خوانده شوم و دعوت حق را اجابت كنم. از من سؤال مى‌شود و از شما هم سؤال مى‌شود؛ پس چه مى‌گوييد؟".

گفتند: گواهى مى‌دهيم كه [پيام الهى را] رساندى و خيرخواهى كردى و آنچه را بر گردنت بود، ادا كردى. خدا برترين پاداشى را كه به فرستادگانش داده، به تو بدهد!

پس، پيامبر ٦ سه بار فرمود: «خدايا! گواه باش». سپس فرمود: «اى گروه مسلمانان! اين، پس از من ولىّ شماست و بايد [اين واقعه را] حاضران شما به غايبان برسانند»