دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٩ - ٣/ ١ آيا جانشينى انتخاب نمىكنى؟

[باز] از من رو گردانْد و فهميدم كه با او هم موافق نيست.

گفتم: اى پيامبر خدا! آيا على را جانشين خود نمى‌كنى؟

فرمود: «همان است. سوگند به آن كه جز او خدايى نيست، اگر با او بيعت كنيد و از او فرمان بَريد، همه شما را به بهشت، وارد مى‌كنم».

٤٢٣. المعجم الكبير به نقل از عبد اللّه بن مسعود: در شب «وفد الجن»[١] با پيامبر ٦ بودم. آه سردى كشيد. گفتم: اى پيامبر خدا! چه شده است؟

فرمود: «خبرِ رفتنم آمده است، اى ابن مسعود!».

گفتم: جانشينى تعيين كن.

فرمود: «چه كسى را؟».

گفتم: ابو بكر را.

سكوت كرد. لختى گذشت و باز، آه سردى كشيد. گفتم: اى‌پيامبر خدا! در چه فكرى‌هستى؟ پدر و مادرم به‌فدايت!

فرمود: «اى ابن مسعود! خبرِ رفتنم رسيده است».

گفتم: جانشينى تعيين كن.

فرمود: «چه كسى را؟».

گفتم: عمر را.

خاموش ماند.

سپس اندكى گذشت و بار ديگر، آه سردى كشيد. گفتم: چه شده است؟

فرمود: «مرگم نزديك است، اى ابن مسعود!».

گفتم: جانشينى تعيين كن.

فرمود: «چه كسى را؟».

گفتم: على بن ابى طالب را.

فرمود: «هان! سوگند به آن‌كه جانم در دست اوست، اگر از او فرمان بَرند، همگى به تمامى به بهشت مى‌روند».

٤٢٤. السنّة، ابن ابى عاصم به نقل از عبد اللّه بن مسعود: پيامبر ٦ در ليلة الجن فرمود: «به خدا سوگند، مرگم نزديك است».

گفتم: ابوبكر صدّيق، سرپرستى مردم را به عهده مى‌گيرد.

پس ساكت ماند.

گفتم: عمر، سرپرستى مردم را به عهده مى‌گيرد.

خاموش ماند.

گفتم: على ٧ سرپرستى مردم را به عهده مى‌گيرد.

فرمود: «نمى‌گذارند و اگر مى‌گذاشتند، همه به بهشت مى‌رفتند».

[١] يعنى« هيئت نماينده جنّيان».