دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٣ - ٧/ ٧ بركتهاى ولايت او

با من است گسسته‌اند! خداوند، شفاعت مرا شامل آنها نگرداند!

٦٨٢. پيامبر خدا ٦: هر كه مى‌خواهد در مرگ و زندگى‌اش چون من باشد و به بوستان جاودانى بهشت كه پروردگارم به دست [قدرت‌] خود كِشته است در آيد، بايد على بن ابى طالب را ولىّ خود گيرد و دوستدارش را دوست و دشمنش را دشمن بدارد و در برابر اوصياى پس از او تسليم باشد؛ چرا كه آنان، عترت من و از گوشت و خون من‌اند و خداوند، فهم و علمم را به آنان بخشيده است.

به خدا شكايت مى‌برم از آن دسته از امّتم كه فضل آنان را منكرند و پيوند با آنان را كه پيوند با من است گسسته‌اند. به خدا سوگند كه پسرم را مى‌كشند. خداوند، شفاعت مرا شامل آنها نگرداند!

٦٨٣. امام باقر ٧: پيامبر خدا فرمود: «هر كه خوش دارد كه در مرگ و زندگى‌اش چون من باشد و به بهشتى كه پروردگارم مرا وعده داده، در آيد و به شاخه درختانى كه پروردگارم به دست [قدرت‌] خود كِشته است، چنگ زند، بايد على بن ابى طالب و نيز اوصياى پس از او را ولىّ خود گيرد، كه آنان، شما را به گم‌راهى وارد نمى‌كنند و از هدايت، بيرون نمى‌برند. به آنان مياموزيد كه آنان از شما داناترند. من از پروردگارم خواسته‌ام كه ميان آنان و كتاب، جدايى ميندازد تا در [كنار] حوض [كوثر] بر من در آيند، اين گونه» و دو انگشتش را كنار هم گذارْد.

٦٨٤. پيامبر خدا ٦: چون روز قيامت رسد و [پل‌] صراط بر روى جهنّم نصب شود، كسى‌