دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١ - ٣/ ٢ جانشينى على به فرمان خداوند

٣/ ٢

جانشينى على به فرمان خداوند

٤٢٥. پيامبر خدا ٦: اى على! تو وصىّ منى كه به فرمان پروردگارم تو را وصى نمودم. و تو جانشين منى كه تو را به فرمان پروردگارم جانشين خود كردم.

٤٢٦. پيامبر خدا ٦: اى فاطمه! ... خداى تبارك و تعالى به زمين نظر كرد و از ميان آفريدگانش مرا برگزيد و پيامبرم قرار داد. سپس دوباره نظر كرد و همسرت را برگزيد و به من وحى كرد تا تو را به ازدواج او در آورم و او را ولى و وزير [خود] گيرم و جانشين خويش در ميان امّتم قرار دهم. پس پدرت بهترينِ پيامبران و فرستادگان خداست و همسرت بهترينِ اوصيا.

٤٢٧. پيامبر خدا ٦: چون به آسمان برده شدم و مرا از آسمانى به آسمان [ديگر]، به سوى سدرة المنتهى بردند و در پيشگاه پروردگار عز و جل ايستادم، به من فرمود: «اى محمّد!».

گفتم: بله، بله!

فرمود: «آفريدگانم را آزموده‌اى. كدام يك از تو فرمانبردارترند؟».

گفتم: پروردگارا! على.

فرمود: «اى محمّد! راست گفتى. آيا براى خود جانشينى برگزيده‌اى كه از جانب تو ادا كند و به بندگان من، چيزهايى را كه نمى‌دانند، از كتابم بياموزد؟».

گفتم: پروردگارا! تو براى من اختيار كن؛ زيرا كه برگزيده تو، [همان‌] برگزيده من است.

فرمود: «على را برايت برگزيدم. او را جانشين و وصىّ خود بگير».

٤٢٨. امام على ٧: خداوند كه نامش مبارك باد! ... پيامبرش را با من پشتيبانى كرد و مرا