دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٢ - بحثى درباره آيه تبليغ

بحثى درباره آيه تبليغ‌

«اى پيامبر! آنچه را از سوى پروردگارت بر تو نازل شده، برسان و اگر چنين نكنى، رسالتش را نگزارده‌اى و خداوند، تو را از [گزند] مردم حفظ مى‌كند. خداوند، كافران را هدايت نمى‌كند».[١]

پيامبر خدا به سال دهم هجرى حج گزارْد. او پيش از حركت به سوى حرم الهى، دستور داده بود كه همگان را از قصد حجگزارى‌اش در آن سال، آگاه كنند. بدين سان، مسلمانان از راه‌هاى دور و نزديك، آهنگ حج كرده بودند و از اين روى، جمعيت عظيمى به هم آمده بود.

در آن هنگامه عظيم، پيامبر ٦ بارها با مردم، سخن گفت و در خطبه بلند روز «عَرَفه» بر بقاياى فرهنگ و معيارهاى جاهلى خط بطلان كشيد و مردمان را به استوارگامى در راه حق و بنا نهادن زندگى بر اساس معيارها و ارزش‌هاى الهى فرا خوانْد و بر چنگ زدن به كتاب الهى و سنّتِ عترت خويش تأكيد كرد.

او در آن سفر، گاه با اشاره و گاه به صراحت، بر اين كه آخرين سال حضور او در ميان امّت است، تأكيد كرد. بدين سان، مسلمانان از يك سوى، التهاب از دست دادن پيشوا را داشتند و از سوى ديگر، اشتياق بهره گرفتنِ هر چه بيشتر و آموختن و راه‌جُستن را. پيامبر ٦ نيز يكسره شور بود و التهاب؛ شورِ حضور در چنين‌

[١] مائده، آيه ٦٧.