دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩ - ٢/ ١ وارث

٤٠٨. پيامبر خدا ٦: اين، على است، برادر، وصى، وزير، وارث و خليفه من.

٤٠٩. الأمالى، طوسى به نقل از انس: پيامبر ٦ بر على ٧ تكيه كرد و فرمود: «اى على! آيا خُشنود نمى‌شوى كه برادر من باشى و من برادر تو باشم و تو ولى، وصى و وارث من باشى؟».

٤١٠. إرشاد القلوب به نقل از حُذيفه: پيامبر ٦ به زنى كه خدمتكار امّ سلمه بود، فرمان داد و گفت: «اينان (همسرانم) را براى من گرد آور».

خدمتكار، آنها را در خانه امّ سلمه گرد آورد. پيامبر ٦ به همسرانش فرمود: «آنچه را برايتان مى‌گويم، بشنويد» و سپس در حالى كه با دستش به على بن ابى طالب ٧ اشاره مى‌كرد، به آنان فرمود: «اين، برادر و وصى و وارث من و پس از من سرپرستِ شما و امّت است. پس در آنچه فرمانتان مى‌دهد، از او فرمان بريد و سرپيچى‌اش مكنيد كه اگر از او سرپيچى كنيد، هلاك مى‌شويد».

٤١١. امام على ٧ در حيات پيامبر خدا: به خدا سوگند، من برادر، ولى، پسر عمو و وارث اويم و كيست از من به او سزاوارتر؟!

٤١٢. امام على ٧: من بنده خدا و برادر پيامبر اويم. اين كلام را نه كسى پيش از من و نه كسى پس از من مى‌گويد، جز آن كه بخواهد دروغ بگويد. از پيامبرِ رحمت، ارث‌