دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٩ - ٦/ ٥ امام مسلمانان

٦/ ٥

امام مسلمانان‌

٥٦٥. پيامبر خدا ٦: چون خداوند متعال مرا به آسمانْ بالا برد و مرا به آواى لطيفش مختص كرد، فرمود: «اى محمّد! ... من على را امام مسلمانان قرار دادم».

٥٦٦. پيامبر خدا ٦: على ... امام مسلمانان است. خداوند، ايمان را جز با ولايت او و اطاعت از او نمى‌پذيرد.

٥٦٧. پيامبر خدا ٦: اى على! تو امير مؤمنان، امام مسلمانان، پيشواى سپيدرويان و بزرگِ پرهيزگارانى.

٥٦٨. پيامبر خدا ٦: اى على! تو امام مسلمانان، امير مؤمنان، پيشواى سپيدرويان و پس از من، حجّت خدا بر همه خلقى.

٥٦٩. پيامبر خدا ٦: اى على! تواى حجّت خدا و تواى دروازه [به سوى‌] خدا .... اى على! تو امام مسلمانان، امير مؤمنان، بهترينِ اوصيا و سرور صدّيقانى.

٥٧٠. پيامبر خدا ٦: على، خليفه خدا و حجّت خداست و او امام مسلمانان است.

٥٧١. پيامبر خدا ٦: او امام مؤمنان و پيشواى سپيدرويان و قاتل ناكثان (پيمان شكنان) و قاسطان (متجاوزان) و مارقان (خوارج)[١] است.

[١] مقصود از ناكِثان، طلحه و زبير و همراهانشان هستند كه پيمان بيعت با على ٧ را شكستند و جنگ جمل را به راه انداختند. مقصود از قاسِطان، معاويه و همدستان ياغى او هستند كه بر ضدّ على ٧ قد برافراشتند و جنگ صفّين را موجب شدند. مقصود از مارِقان، همان شورشيان بر امام على ٧ هستند كه جنگ نهروان را به راه انداختند.( م)