دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٥ - ٦/ ٦ امام امت

٥٨٤. پيامبر خدا ٦: اين على، امام و ولىّ شماست‌[١].

٥٨٥. پيامبر خدا ٦: اين على، برادر، وصى، وزير، وارث و خليفه من و امام شماست. پس او را به دوستى من، دوست داشته باشيد و به بزرگداشت من، بزرگش بداريد، كه جبرئيل ٧ به من فرمان داد تا آن را به شما بگويم.

٥٨٦. پيامبر خدا ٦: اى مردم! پناهگاه شما را پس از خود و نيز امام و راهنما و هدايتگرتان را برايتان مشخّص كردم. او برادرم على بن ابى طالب است. او در ميان شما، به منزله من است در ميان شما. پس دينتان را از او بگيريد و در همه كارهايتان از او اطاعت كنيد كه همه آنچه خداى تبارك و تعالى به من آموخت و نيز حكمت خدا، نزد اوست. پس، از او بپرسيد و از او و نيز از اوصيايش پس از او بياموزيد، و به آنان نياموزيد و از آنان پيش نيفتيد و از آنها عقب نمانيد كه آنان، همراه حق‌اند و حق، همراه آنان است. نه آنان از حقْ جدا مى‌شوند و نه حق از آنان جدا مى‌شود.

٥٨٧. پيامبر خدا ٦: هر كه من امام اويم، على امام اوست.

٥٨٨. المحاسن به نقل از بشير عطّار: امام صادق ٧ تلاوت كرد: «روزى كه هر گروهى را با امامشان فرا مى‌خوانيم». سپس گفت: پيامبر خدا فرمود: «على، امام شماست».

٥٨٩. تفسير العيّاشى به نقل از بشير دهّان: امام صادق ٧ [رو به ما كرد و] فرمود: «به‌

[١] در نقل ديگر آمده است:« خداوند، او را به ولايت و امامت شما نصب كرده است».