دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩ - ٣/ ٣ جانشين پيامبر، پس از او

٤٤٢. پيامبر خدا ٦ به على ٧: تو پس از من، خليفه‌ام بر امّتم‌[١] هستى.

٤٤٣. پيامبر خدا ٦: اى مردمان! خداوند به من فرمان داد كه امامى برايتان منصوب كنم تا وصىّ من در ميان شما باشد و پس از من، جانشينم در ميان خاندان و امّتم شود .... اى مردم! من پناهگاه شما پس از خود و امام و ولىّ‌تان را به شما معرّفي مى‌كنم. او على بن ابى طالب است.

٤٤٤. پيامبر خدا ٦: اى مردمان! همانا على، خليفه خدا و خليفه من بر شما پس از من است و او امير مؤمنان و بهترينِ اوصياست.

٤٤٥. پيامبر خدا ٦ در حَجّة الوداع: على، سرور مؤمنان است و ثروت، سرور ظالمان. على، برادر من و مولاى مؤمنان پس از من است. او براى من، به منزله هارون براى موسى است، جز آن كه خداى متعال، نبوّت را با من خاتمه داد و پيامبر ديگرى پس از من نيست. او پس از من، جانشين من در ميان خاندانم و مؤمنان است.

٤٤٦. پيامبر خدا ٦ در روز غدير: اى مردمان! اين على برادر، وصى، دربرگيرنده علم من و خليفه من بر امّتم است.

٤٤٧. پيامبر خدا ٦ به على ٧: تو وصى و وارث منى و در غياب من، جانشينم در ميان‌

[١] در نقلى آمده است:« بر هر مؤمن».