دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥٣ - ١/ ١٥ ١ بيم اختلاف

پس از وفات فاطمه ٣ بيعت نمود و وفات فاطمه ٣ هفتاد و اندى روز پس از وفات پيامبر ٦ بوده است. نيز گفته شده است كه [بيعت على ٧‌] سه ماه و يا شش ماه بعد بود و جز آن هم گفته شده است.

٩٩٠. شرح نهج البلاغة در يادكردِ داستان سقيفه: امّا آنچه عموم محدّثان و برجستگانِ آنان مى‌گويند، اين است كه على ٧ شش ماه از بيعت كردن، خوددارى ورزيد.

٩٩١. شرح نهج البلاغة: شايسته است كه خردمند بينديشد كه چرا على ٧ در بيعت با ابو بكر، شش ماه، يعنى تا درگذشت فاطمه ٣ تأخير نمود؛ اگر كار او درست بوده، پس انتصاب ابو بكر به خلافت، خطا بوده است و اگر كار ابو بكر درست بوده، پس تأخير على ٧ در بيعت و حضور در مسجد، خطا بوده است.

١/ ١٥

انگيزه‌هاى بيعت امام پس از خوددارى‌

١/ ١٥ ـ ١

بيم اختلاف‌

٩٩٢. الشافى به نقل از موسى بن عبد اللّه بن حسن: على ٧ [به كسانى كه از بيعت با ابو بكر سر باز زده بودند،] گفت: بيعت كنيد؛ چرا كه اينان دو راه در پيش روى من گذارده‌اند، [بدين ترتيب‌] كه يا آنچه را حقّشان نيست بگيرند، يا با آنان بجنگم و در ميان مسلمانان، اختلاف اندازم.

٩٩٣. الشافى به نقل از سفيان بن فَروه، از پدرش: بُرَيده آمد تا آن كه پرچمش را در ميان [قبيله‌] اسلم كوبيد و گفت: تا على ٧ بيعت نكند، من بيعت نمى‌كنم. پس، على ٧ گفت: اى بُرَيده! در آنچه مردم بر آن همگام‌اند، همراه شو؛ زيرا امروز نزد من،